Jakość wody

dla studentów

Jest zrozumiałe, że odpowiednia do płukania masła woda powinna odpowiadać w pełni cechom dobrej wody do picia, tak pod względem fizycznym i chemicznym jak szczególnie pod względem mikrobiologicznym. Nieczysta woda grozi zakażeniem masła bakteriami gnilnymi, lipolitycznymi, pałeczkami z grupy coli-aeiogenes, a także bakteriami chorobotwórczymi. Również szkodliwy może być jej niewłaściwy skład, np. woda żeiazista (o zawartości powyżej 1 mg Fe/l) wprowadza do masła jony żelaza, które, jak wiadomo, katalizują proces autooksydacji tłuszczu. W produkcji masła o wysokiej trwałości niezbędne jest używanie wody jałowej, szczególnie przy końcowym płukaniu. Uzyskuje się to przez; 1) pasteryzację wody, 2) jej łagodne chlorowanie (np. 5—10 mg czynnego CI2 w litrze), 3) stosowanie filtru zatrzymującego drobnoustroje (np. filtr EK Seitza), 4) naświetlanie wody promieniami ultrafioletowymi albo 5) potraktowanie wody ługiem sodowym i po pewnym czasie kwasem solnym w celu jej zobojętnienia i lekkiego zakwaszenia (metoda Virtanena). Obecnie najczęściej stosuje się lekkie chlorowanie wody do płukania masła lub jej pasteryzację.
Polecamy